Futbolda bazı maçlar vardır, sonucu unutulur ama ortaya koyulan mücadele yıllarca hafızalardan silinmez. Bazı galibiyetler ise sadece skor tabelasına yazılmaz; karaktere, inanca ve yüreğe kazınır. Hidrogen’in Eli (1) karşısında ortaya koyduğu mücadele de tam olarak böyle bir geceydi.
Daha maçın 3. dakikasında 8 kişi kalan bir takımın pes etmesi, oyundan düşmesi, fark yemesi beklenirdi. Tribünlerdeki herkesin ortak düşüncesi buydu. Ama sahada o düşünceyi kabul etmeyen, mücadeleden vazgeçmeyen ve son düdüğe kadar inancını kaybetmeyen bir takım vardı.
Dakika 3... Defansın arkasına sarkan İbrahim, Semih’in müdahalesiyle yerde kalıyor. Hakem hiç tereddüt etmeden kırmızı kartını çıkarıyor ve Hidrogen 8 kişi kalıyor...
O an izleyenlerde aynı düşünce hakimdi. Önümde, arkamda, sağımda, solumda kim varsa herkesin ağzından aynı cümleler dökülüyordu: “Maç erken bitti.”
Hatta bazıları telefonda arkadaşına “Acele etmene gerek yok, bu maç zaten belli oldu” diyordu. Kimse 8 kişi kalan bir takımın ayakta kalabileceğine, hele ki maçı kazanabileceğine ihtimal vermiyordu. Ama sahada bu düşüncelere teslim olmayan 8 adam vardı.
Öyle bir karakter koydular ki ortaya, sadece rakibine değil tribünlerdeki herkese de mesaj verdiler adeta: “Biz inanıyoruz, siz de inanacaksınız.”
Bu sıradan bir inanç değildi. Eksik oynamalarına rağmen sanki sahada sayı eşitmişcesine mücadele ettiler. Hücum ettiler, savaştılar, geri adım atmadılar. Yüzlerinde ne bir korku ne de bir endişe hakimdi. Gözlerinde yalnızca hırs, inanç ve umut vardı.
Bu maç sadece teknik-taktik üzerinden anlatılabilecek bir maç değildi. “Futbol sadece futbol değildir” sözünün sahadaki karşılığıydı adeta. Belki yıllarca unutulmayacak bir hikaye, belki de birçok takıma umut olacak bir mücadele...
Oyuncu performanslarına gelirsek, isim seçmek gerçekten zor. Şehsuvar tam anlamıyla bir maestro gibiydi. Sahanın her yerindeydi; nerede olması gerekiyorsa orada bitiveriyordu. Kah orta sahada top dağıttı, kah sol beke geldi. Bir bakmışız forvete gitmiş, bir bakmışız stoperinin yanında. Oyuna katkısı gerçekten muazzamdı.
İlter desen tek başına ofansif bir güç. Üç kişiyle boğuşuyor ve top yine onda kalıyordu.
Alper fişek gibi; her an patlamaya hazır bir bomba. Onun olduğu yerde rakip savunma hep bir huzursuzdu.
Ama bu galibiyeti birkaç kişinin üzerinden anlatmak haksızlık olur. Stoperinden beklerine, ilk dokuzundan yedeğine kadar tüm ekip büyük bir uyum içinde mücadele etti. Bu sadece bir galibiyet değildi; karakterin, inancın ve mücadelenin zaferiydi.
Bu sezonun en ihtişamlı galibiyetini aldılar. 8 kişi kalmalarına rağmen ezilmeden, korkmadan, hatta oyunun birçok bölümünde üstün oynayarak yarı finale çıkmayı sonuna kadar hak ettiler.
Helal olsun Hidrogen’e… Gerçekten unutulmayacak bir maç oynadılar. Kalın sağlıcakla Çetin İlgör
