Soma Kaymakamlık turnuvasının geleneksel hale gelmesi bu kadar uzun yıllar sürmesi de kurumlarda çalışan amir ile kısım çalışanlarının bu turnuvada bunu sorun etmemesinden oluyor...
Düşünsenize aynı yerde çalışan bir temizlik işçisi çalışanı müdür yada mühendisiyle aynı takımda oynaması,nasıl iş yerinde olmuş ise burada o mesafe başka boyut alıyor spor böyle bir şey insanın vicdanının yaşamadıklarını dışa vuruyor.
Turnuva insanlık duygularını çok ayrı bir seviyeye getiriyor.
Rütbeler kıdemler yerine samimiyete bırakıyor..
İş yerinde belki bayramlarda birbirine sarılan insanlar burada her gol sonrası birbirine sarılabiliyor, birbirlerinin her kokularını hissedebiliyor,birlikte üzülebiliyor birlikte sevinebiliyor. Turnuva olmasa bunlar olur mu? amirler, mühendisler, memurlar, işçiler bu kadar kaynaşabilir mi? sarılabilir mi? birbirine çoşku, özgüven samimiyet havasının yaşamak istesen de bunları bir araya getiremezsiniz spora böyle de bakmak lazım..
Burada mühendislere ve memurlara ayrı parantez açılmalı,çalışanına yakınlığı onu sahiplenmesi ona güvenmesi hem iş yerinde farklı çalışmasına motive bakımından hem oynarken başka motive eder çalışanını..
Bu turnuva uzakları görmemizi gönüllerin neler nasıl duygularla bakış açısı olduğunu bilmediğimiz ön yargı duvarları da yıkmamızı sağlıyor,insan olduğumuz sadece çalışan değil duygu yoğunluğun la beslenen canlılar olduğunu bize hatırlatıyor..
Spor dostluk, kardeşlik olduğunun bu turnuvada daha iyi seviyelerde olması amir mühendis çalışanların işçilere bakış açılarının daha insancıl ve her şeyin işten ibaret olmadığını gösterir.Onlar olmasa bu Soma Kaymakamlık turnuvası bu kadar güzel olamazdı. Sevgiler..
Doğan Gülşen..
